آقای آلن دو امل روزنامه نگار مشهوری در فرانسه است. مفسر و سرمقاله نويس چندين روزنامه و رسانه است، هر چند ماه یک کتاب منتشر می کند و در برنامه های سیاسی به ویژه به وقت انتخابات برو بیایی دارد. اینکه آقا کمی تا قسمتی راست می زند بر کسی پوشیده نبوده. اما در کار خود هم استاد است.
چندی پيش اما پخش یک فیلم وئدیویی از ایشان که رک و راست اعلام کرده بود، به کاندیدای راست میانه آقای بایرو رای خواهد داد کار دستش داده و از سوی تلویزیون فرانس دو و دو راديوی ديگر تا پايان انتخابات معلق شد.
ویدیو را يک وبلاگ پخش کرده و در یک روز هم ٦٠٠٠٠ بازدید کننده داشته است! وبلاگ نویس هم که یکی از بهترین وبلاگ نویسان فرانسه است، از کار خود متعجب شد! تازه ایشان در وبلاگش نوشته که فیلم را از جایی دیگر يعني سايت انتخاباتي آقای بایرو لینک داده است و قبلا ویدیو مذکور موجود بوده است!
به‌هر حال نبض انتخابات فرانسه ( اين صفحه روزنامه لوموند است که امسال به ابتکار جالبي دست زده است و برنامه همه کانديدا ها برای مقايسه در باره ی مهمترين مباحث کنار هم گذشته است) بیش از هرکجا بر روی نت می‌تپد. از همان آغاز هم "کامپانت" ـ جمع دو کلمه کمپین و نت ـ از دیگر رسانه‌ها بیشتر تاثیر گذار بود. تقریبا همه ی نامزدهایی انتخاباتی سایت خود را دارند و برخی مستقیم با مخاطبان در ارتباطند. خانم رویال عملا با همین سایت توانست بیشترین مخاطبان خود را در وحله اول انخابات حزبی به دست آورد! انتشار برنامه پیشنهادی ایشان و تدوین و تصحیح آنلاین برنامه تاثیری جدی بر جوانان سوسیالست داشت. آنسوی نیز به همین ترتیب با ارتباط آنلاین هر روز به تعدادی بیشتری از مخاطبان متمایل به خود روی می آورند.
انتخابات بر روی نت به قول خودمان گرم تر از دنیای مجازی است. چنانکه اغلب شبکه های تلویزِونی هم به انتشار دیدگاه ها بر روی تن روی آورده اندو برای اولین بار کاربران در برنامه های زنده تلویزیونی از پشت کامپیوتر خود با نامزدهای انتخاباتی بحث و یا سوال طرح می کنند.
جالب آنکه ارگان اصلی ناظر اول شورای عالی نطارت بر رادیو و تلویزیون (ارگان مستقل از دولت مرکب از نه عضو که توسط رئیس جمهور، رئیس مجلس نمایندگان و رئیس مجلس سنا انتخاب می شوند.)

در هر حال با آغاز رسمي تبليغات انتخاباتي -يعني زماني که هر کانديدا توانسته است با جمع آوری ٥٠٠ امضا از شهرداران فرانسه در "شورای نگبهان"!! به نامزدی خود رسميت دهد و نامش رسما اعلام شود- شورای عالی نطارت بر رادیو و تلویزیون کارش جدی تر شده است. اين شورا بايد به تقسيم وقت مساوی به همه کانديداها نظارت کند. اين وقت مساوی هم برای همه ی کانديداها ست و هم بر مبنای برنامه يعني اگر اخبار شبکه دو از خانم رويال نام ببرد بايد به همان ميزان از ١١ کانديدای ديگر هم نام برد. اگر در برنامه ای يکي از کانديداها حضور يابد مجری بايد به ديگران هم همين وقت را بدهد. تا پيش از شروع انتختابات رسمي وقت برای کانديداهای امنتخابات بر مبنای حزبي و سهمي ست که در نظر سنجي ها دارند و البته با احتساب آخرين آرای بدست آمده در انتخابات گذشته! اين حساب کتاب کمي عجيب اما به هر حال دمکراتيک راه دست برخي از رسانه ها را باز مي کند که از کانديدای خاص خود حمايت کنند. در فرانسه رسانه های "خط دار" آزادند که به تبليغ مشخص بپردازند. يعني آقای کوهن مدير هفته نامه ماريان مي تواند در نوشته های خود بنويسد که من به آقای بایرو رای مي دهم اما مشکل آقای آلن دو امل اين بود که برای تلويزيون ملي کار مي کرد که در آنجا تبليغ به نفع کانديدا و يا حتا اعلام حمايت از او ممنوع است!

البته با کمال شرمندگي من دورادور انتخابات فرانسه را دنبال مي کنم و بيشتر مباحث روزنامه نگارانه ی آنرا پي مي گيرم. در هر حال از ١٢ کانديدا ٤ نفر چپ ِ چپ هستند آقای اوليويه بزانسو از ليگ کمونيست های انقلابي،آقای جوزه بووه از سنديکای دهقانان و کانديدای بديل جهاني سازی ، خانم آرلت له گيه از حزب مبارزه کارگری و آقای جرار شيواردی از حزب کارگر ( اين حزب البته کمي تا قسمتي به سکت و فرقه نزديک است) کانديداهای چپ هر سه زن هستند به ترتيب چپ بودنشان! خانم ماری جرج بوفه، از حزب کمونيست فرانسه، خانم دومينيک وايانه از حزب سبز و خانم سگولن رويال و بعد راست ها به ترتيپ راست بودنشان! آقای فرانسوا بایرو از جمعيت دمکرات های فرانسه ( که خودش را سانتر مي داند ولي در فرانسه هميشه سانتر ها با راست بوده اند!) نيکلا سرکوزی از اتحاد برای جنبش مردمي، فيليپ دو ويليه جنبش برای فرانسه به قول دوستان لوپن لايت! و بالاخره کانديای فاشيست های جبهه ملي آقای ژان ماری لوپن. داشت يادم مي رفت اين بابا هم آقای فردريک نوحوس کانديدای شکارچيان و صيادان است. گاه حرف های عجيبي هم مي زند اما چه مي خواهد! نمي دانم.

از دوازده نفر ٤ کانديدای زن هست که همه هم چپ هستند. يک پستچي: اوليويه بزانسو يک دهقان : جوزه بووه دو کارمند : جرار شيواردی و آرلت له گيه ، سه وکيل و حقوقدان : نيکلا سرکوزی، سگولن رويال، بایرو و دو مفت خور بي کاره! فيليپ دو ويليه و ژان ماری لوپن. وجود دارند!